เตรียมเด็กๆมาทำฟัน ภาค2 : เด็กประเสริฐก็มีในโลกนะ!!
posted on 07 Dec 2007 23:22 by virgoshaka19sep in Dentistจากเอนทรี่ "เตรียมเด็กๆมาทำฟันกันเถอะ"
http://virgoshaka19sep.exteen.com/20070813/entry
คราวนี้ก็เป็นภาคสองล่ะคะ ภายหลังจากที่สะสมประสบการณ์มาสักพักหนึ่ง ก็พบว่าไม่ใช่ว่าเด็กๆทุกคนจะร้องไห้โยเย เมื่อมาทำฟันหรอกค่ะ เด็กประเสริฐเลิศล้ำก็มีในโลกนี้ เด็กหลายๆคนคุณหมอก็อยากจะก้มลงกราบ ภายหลังจากที่น้องๆพยายามให้ความร่วมมือกับคุณหมออย่างสุดกำลัง พยายามอ้าปากน้อยๆของน้องๆ จนกระทั่งคุณหมอทำงานเสร็จ แล้วหันมายิ้มบอกว่า "เมื่อยนิดหน่อย ไม่เป็นไรค่ะ หนูทนได้" แต่หลายคนก็ร้องกรี๊ด แล้วก็ดิ้นพราดๆ ทันทีที่ผู้ปกครองจูงเข้ามาในห้องฟัน ...ทำไมจึงมีความแตกต่างกันได้ขนาดนี้...!!!
ขอเล่าเรื่องของเด็กประเสริฐในดวงใจเราหน่อยค่ะ
น้องนัทเป็นเด็กชาย ขาว ตี๋ ใส่แว่น ตัวนิดเดียว อายุเพิ่งจะ 6 ขวบได้นิดหน่อย (ปล.เราเรียกว่า โคนัท..เเบบว่า เหมือนโคนันมั๊กๆๆๆ..) เจอกันครั้งแรกเมื่อนัทมาตรวจฟันที่คลินิกนอกเวลาค่ะ แบบว่า เดินเข้ามานั่งเอง ตรวจฟัน อุดฟัน เสร็จก็เซ็นต์ชื่อเอง(เบิกได้ค่ะ) แล้วก็เดินกลับไปเอง ...สำหรับผู้ใหญ่อาจจะดูธรรมดา ...แต่กับเด็ก 6 ขวบ....โอ้!!God!!...ปรากฎว่านัทมีฟันผุลึกอีกสามซี่ที่หมอยังอุดไม่เสร็จค่ะ ก็เลยขอนัดมาอีก ในครั้งที่สองต้องอุดฟันแบบใส่ยาชา ซึ่งเป็นสิ่งที่เด็กเข็ดขยาดกันนัก แต่กับนัทคนเก่ง ...
เราเอง : นัท วันนี้ต้องอุดฟันลึก ต้องใส่ยาชานะลูก ไม่งั้นเวลาพี่หมอกรอนัทจะเย็นที่ฟันมาก
นัท : .... (นิ่งสนิท)
เรา : (เข้าใจว่านัทไม่เคยฉีดยาชาเลยไม่รู้ว่าเป็นไง)...ครือ..จะเจ็บนิดหน่อยนะลูก
นัท : เจ็บครับ นัทรู้ครับ (....ยิ้ม ..^c^)
เรา : (อึ้ง...ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดอย่างนี้ออกจากเด็ก 6 ขวบ)
ในที่สุดเราก็ฉีดยาชาน้องนัท โดยที่น้องไม่เเสดงอาการกลัวเข็มหรือเจ็บใดๆเลย (เยี่ยมมาก!!ลูกรัก) ฉีดยาเสร็จให้น้องบ้วนปาก
เรา : นัทครับ ใส่ยาชาตะกี้เจ็บมั๊ยลูก
นัท : เจ็บนิดหน่อยครับ นัททนได้ครับ ("-")
...เรา...(o-O)/....กรี๊ด!!!!เด็กประเสริฐ..ขอเป็นแม่ยกน้องนัทเลยงานนี้...ช๊าน!..อยากให้ผู้ใหญ่หลายๆคนที่แสดงอาการกลัวการทำฟันอย่างเหลือแสนมาดูเป็นตัวอย่างน้องนัทมากๆเล๊ย...เรางี้อึ้งจนแทบจะกอดน้องนัทขอหอมสักฟอด..อ้าว!!
สรุปแล้วทำฟันน้องโคนัทไป 3 ครั้ง ทุกครั้งผ่านพ้นไปด้วยดี แฮปปี้ทั้งพี่หมอทั้งน้อง เรายังคิดว่า..เอ๊!นี่มันเด็กหรือผู้ใหญ่ปลอมตัวมากันแน่นะ ยังไงเด็กก็ยังเป็นเด็กอยู่ดีค่ะ ครือเราอยากลองใจอ่ะ ถามว่าอยากได้ลูกโป่งมั๊ย..น้องนัทคนเก่งก็ยังอ้อนขอลูกโป่งลูกหย่าย..ย(ทำมือให้ดูด้วย)กลับบ้านอยู่ดี
ขอบอกอีกอย่างว่า..น้องนัทเป็นลูกคนเดียวค่ะ!! ลูกชายคนเดียวที่แม่เค้าคิดว่าเป็นปาฏิหารย์จึงมีน้องนัทมาได้(พี่ผู้ช่วยเราเเอบไปซักแม่เค้ามาเรียบร้อย) แบบว่าคุณแม่เค้าถูกคุณหมอฟันธงเลยว่ามีลูกยาก แต่นัทก็เกิดมาได้ทั้งที่คุณแม่อายุมากเเล้ว เรียกว่าสุดที่รักของที่บ้านเลยค่ะ (และขอเราด้วย ^p^ อิอิ)
เรา : นัทครับ..นัทโตขึ้นนัทอยากเป็นอะไรครับ?
นัท : นัทอยากเป็นหมอครับ เป็นหมอต้องไม่กลัวเข็มครับ
....น่าน...น....น้องนัท..ปล่อยประโยคเด็ดอีกเเล้ว....เราล่ะถึงบางอ้อเลย
.
.
เด็กผู้ชายไปแล้ว เด็กผู้หญิงมั่งมั๊ยคะ
น้องอาย เด็กหญิงอายุ 7 ขวบ หน้าตาน่ารักมากๆ (น่ารักขนาดว่าพี่ผู้ช่วยเราวิ่งไปดูหน้าคุณแม่น้องที่นั่งรออยู่หน้าห้อง...บ้านนี้สวยทั้งบ้านค่ะ! ขอชม ^-^) น้องอายรับการอุดฟันโดยไม่ต้องฉีดยาชา และก็ทำเสร็จสิ้นไปโดยไม่มีปัญหาอะไรค่ะ น้องให้ความร่วมมือดีมาก และก็เป็นเจ้าของประโยคเด็ด
"เมื่อยนิดหน่อย ไม่เป็นไรค่ะ หนูทนได้ ("c") "
แต่ที่เด็ดสุดคือ หลังจากนั้นน้องสาวของน้องอายอายุ 4 ขวบ มีฟันหน้าน้ำนมเป็นหนอง กินยาแล้วไม่หาย คุณหมอต้องถอนออกไป แต่ด้วยความที่น้องเค้าอายุน้อย ก็มีความกลัวอยู่เป็นธรรมดา น้องเค้าดิ้นทันทีที่รู้ว่าต้องใส่ยาชา (อันนี้ก็ธรรมดาของเด็กค่ะ..เป็นหมอฟันก็ต้องทำใจ T=T )
ปรากฎว่าน้องอาย นางฟ้าน้อยๆของเราเข้ามากอดน้อง
อาย : อย่างร้องน๊า...น้ำปวดฟันนี่นา เดี๋ยวคุณหมอเอาฟันออกให้ น้ำหายปวดจะได้กินข้าวอร่อยๆไง
เรา : ... (เฮ้ย..!! 0-o นั่นมันประโยคที่หมอต้องพูดนี่หว่า..โดนอายแย่งพูดหมดเลย..อึ้ง)
น้องน้ำก็ยอมนอนลงแต่โดยดี แต่พอเธอเหลือบเห็นเข็มเท่านั้นล่ะ....ดิ้นพราดเลย ปรากฎว่าที่ไวกว่าเพื่อนครือนางฟ้าตัวน้อยของเรา..น้องอาย รีบเข้ามาจับมือน้องไม่ให้ดิ้น แถมยังพยายามกอดขาน้องอีก
อาย : น้ำจะดิ้นทำไมล่ะ (ทำเสียงดุ) ถ้าน้ำดิ้นนะเดี๋ยวเข็มมันจะไปโดนที่อื่น น้ำจะเจ็บหลายทีนะ
นางฟ้าตัวน้อยๆ ไม่กลัวเข็ม เเถมยังขู่น้องได้เหมือนหมอขู่เปี๊ยบเลย ต้องขอบอกว่าถอนฟันน้องน้ำได้ด้วยความร่วมมือจากพี่สาวสุดสวยของน้องน้ำเลยนะนี่ ...ขอย้ำว่าน้องเค้า 7 ขวบจริงๆนะคะ พอหมอถอนฟันเสร็จ เค้าก็กอดปลอบน้องเสียยกใหญ่เลย งานนี้ แถมลูกโป่งให้สองลูกเลยค่ะ
ทำฟันเด็กเล็กเฉลี่ยวันละ 3 คน เจอเด็กประเสริฐในดวงใจ
สองคนนี้เราก็ดีใจแล้วล่ะค่ะ
เวลาผู้ช่วยถือใบประวัติคนไข้เด็กเข้ามา
เราก็ขอภาวนาให้เป็นเด็กดีอย่างสองคนนี้
...
...
เอาไว้ภาคสามเราจะเล่าเด็กไม่ประเสริฐอันเป็นที่ฝังอยู่ในความทรงจำของเราบ้างนะคะ
บายค่ะ
(^=^)
ฟูจังเองตอนช่วงปลายประถม ขึ้น มัธยมจนจบ ม.ปลายก็ไปหาคุณหมอฟันบ่อยๆ เพราะไปรักษารากฟัน ตอนแรกนี่กลัวแบบเกร็งมาก (ไม่กล้าร้องเพราะกลัวหมอดุเอา
แต่เวลาเจอเด็กร้องกรี๊ดๆ นี่น่าเห็นใจบรรดาคุณหมอมากเลยค่ะ ฟูจังยืนห่างๆ ยังปวดหัวแทน นับถือความอดทนของคุณหมอจริงๆค่ะ
ขอบคุณพี่19sep มากนะคะที่แวะเวียนไปตอบเม้นที่บลอคของฟูจังบ่อยๆ แถมเป็นคอมเม้นน่ารักทั้งนั้นเลยค่ะ ล่าสุดเรื่องรถพังก็ลากคุณพ่อมานั่งอ่านเม้นแต่ละท่านเลย ทั่นพ่องี้ยิ้มแป้นเลยค่ะ ได้กำลังใจไปด้วยเลย
#1 By ฟูจัง~* on 2007-12-08 01:30