จากเอนทรี่  "เตรียมเด็กๆมาทำฟันกันเถอะ"

http://virgoshaka19sep.exteen.com/20070813/entry

      คราวนี้ก็เป็นภาคสองล่ะคะ ภายหลังจากที่สะสมประสบการณ์มาสักพักหนึ่ง ก็พบว่าไม่ใช่ว่าเด็กๆทุกคนจะร้องไห้โยเย เมื่อมาทำฟันหรอกค่ะ เด็กประเสริฐเลิศล้ำก็มีในโลกนี้ เด็กหลายๆคนคุณหมอก็อยากจะก้มลงกราบ ภายหลังจากที่น้องๆพยายามให้ความร่วมมือกับคุณหมออย่างสุดกำลัง พยายามอ้าปากน้อยๆของน้องๆ จนกระทั่งคุณหมอทำงานเสร็จ แล้วหันมายิ้มบอกว่า "เมื่อยนิดหน่อย ไม่เป็นไรค่ะ หนูทนได้"  แต่หลายคนก็ร้องกรี๊ด แล้วก็ดิ้นพราดๆ ทันทีที่ผู้ปกครองจูงเข้ามาในห้องฟัน ...ทำไมจึงมีความแตกต่างกันได้ขนาดนี้...!!!

      ขอเล่าเรื่องของเด็กประเสริฐในดวงใจเราหน่อยค่ะ

      น้องนัทเป็นเด็กชาย ขาว ตี๋ ใส่แว่น ตัวนิดเดียว อายุเพิ่งจะ 6 ขวบได้นิดหน่อย (ปล.เราเรียกว่า โคนัท..เเบบว่า เหมือนโคนันมั๊กๆๆๆ..) เจอกันครั้งแรกเมื่อนัทมาตรวจฟันที่คลินิกนอกเวลาค่ะ แบบว่า เดินเข้ามานั่งเอง ตรวจฟัน อุดฟัน เสร็จก็เซ็นต์ชื่อเอง(เบิกได้ค่ะ) แล้วก็เดินกลับไปเอง ...สำหรับผู้ใหญ่อาจจะดูธรรมดา ...แต่กับเด็ก 6 ขวบ....โอ้!!God!!...ปรากฎว่านัทมีฟันผุลึกอีกสามซี่ที่หมอยังอุดไม่เสร็จค่ะ ก็เลยขอนัดมาอีก ในครั้งที่สองต้องอุดฟันแบบใส่ยาชา ซึ่งเป็นสิ่งที่เด็กเข็ดขยาดกันนัก แต่กับนัทคนเก่ง ...

เราเอง : นัท วันนี้ต้องอุดฟันลึก ต้องใส่ยาชานะลูก ไม่งั้นเวลาพี่หมอกรอนัทจะเย็นที่ฟันมาก

  นัท : .... (นิ่งสนิท)

     เรา :    (เข้าใจว่านัทไม่เคยฉีดยาชาเลยไม่รู้ว่าเป็นไง)...ครือ..จะเจ็บนิดหน่อยนะลูก

    นัท  :  เจ็บครับ นัทรู้ครับ (....ยิ้ม ..^c^)

    เรา  : (อึ้ง...ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดอย่างนี้ออกจากเด็ก 6 ขวบ)

ในที่สุดเราก็ฉีดยาชาน้องนัท โดยที่น้องไม่เเสดงอาการกลัวเข็มหรือเจ็บใดๆเลย (เยี่ยมมาก!!ลูกรัก) ฉีดยาเสร็จให้น้องบ้วนปาก

    เรา  : นัทครับ ใส่ยาชาตะกี้เจ็บมั๊ยลูก

    นัท  : เจ็บนิดหน่อยครับ นัททนได้ครับ ("-") 

...เรา...(o-O)/....กรี๊ด!!!!เด็กประเสริฐ..ขอเป็นแม่ยกน้องนัทเลยงานนี้...ช๊าน!..อยากให้ผู้ใหญ่หลายๆคนที่แสดงอาการกลัวการทำฟันอย่างเหลือแสนมาดูเป็นตัวอย่างน้องนัทมากๆเล๊ย...เรางี้อึ้งจนแทบจะกอดน้องนัทขอหอมสักฟอด..อ้าว!!

   สรุปแล้วทำฟันน้องโคนัทไป 3 ครั้ง ทุกครั้งผ่านพ้นไปด้วยดี แฮปปี้ทั้งพี่หมอทั้งน้อง เรายังคิดว่า..เอ๊!นี่มันเด็กหรือผู้ใหญ่ปลอมตัวมากันแน่นะ ยังไงเด็กก็ยังเป็นเด็กอยู่ดีค่ะ ครือเราอยากลองใจอ่ะ ถามว่าอยากได้ลูกโป่งมั๊ย..น้องนัทคนเก่งก็ยังอ้อนขอลูกโป่งลูกหย่าย..ย(ทำมือให้ดูด้วย)กลับบ้านอยู่ดี

  ขอบอกอีกอย่างว่า..น้องนัทเป็นลูกคนเดียวค่ะ!! ลูกชายคนเดียวที่แม่เค้าคิดว่าเป็นปาฏิหารย์จึงมีน้องนัทมาได้(พี่ผู้ช่วยเราเเอบไปซักแม่เค้ามาเรียบร้อย) แบบว่าคุณแม่เค้าถูกคุณหมอฟันธงเลยว่ามีลูกยาก แต่นัทก็เกิดมาได้ทั้งที่คุณแม่อายุมากเเล้ว เรียกว่าสุดที่รักของที่บ้านเลยค่ะ (และขอเราด้วย ^p^ อิอิ)

   เรา : นัทครับ..นัทโตขึ้นนัทอยากเป็นอะไรครับ?

   นัท : นัทอยากเป็นหมอครับ เป็นหมอต้องไม่กลัวเข็มครับ

     ....น่าน...น....น้องนัท..ปล่อยประโยคเด็ดอีกเเล้ว....เราล่ะถึงบางอ้อเลย

.

.

      เด็กผู้ชายไปแล้ว เด็กผู้หญิงมั่งมั๊ยคะ

         น้องอาย เด็กหญิงอายุ 7 ขวบ หน้าตาน่ารักมากๆ (น่ารักขนาดว่าพี่ผู้ช่วยเราวิ่งไปดูหน้าคุณแม่น้องที่นั่งรออยู่หน้าห้อง...บ้านนี้สวยทั้งบ้านค่ะ! ขอชม ^-^) น้องอายรับการอุดฟันโดยไม่ต้องฉีดยาชา และก็ทำเสร็จสิ้นไปโดยไม่มีปัญหาอะไรค่ะ น้องให้ความร่วมมือดีมาก และก็เป็นเจ้าของประโยคเด็ด

        "เมื่อยนิดหน่อย ไม่เป็นไรค่ะ หนูทนได้ ("c") "

        แต่ที่เด็ดสุดคือ หลังจากนั้นน้องสาวของน้องอายอายุ 4 ขวบ มีฟันหน้าน้ำนมเป็นหนอง กินยาแล้วไม่หาย คุณหมอต้องถอนออกไป แต่ด้วยความที่น้องเค้าอายุน้อย ก็มีความกลัวอยู่เป็นธรรมดา น้องเค้าดิ้นทันทีที่รู้ว่าต้องใส่ยาชา (อันนี้ก็ธรรมดาของเด็กค่ะ..เป็นหมอฟันก็ต้องทำใจ T=T ) 

         ปรากฎว่าน้องอาย นางฟ้าน้อยๆของเราเข้ามากอดน้อง

        อาย : อย่างร้องน๊า...น้ำปวดฟันนี่นา เดี๋ยวคุณหมอเอาฟันออกให้ น้ำหายปวดจะได้กินข้าวอร่อยๆไง

        เรา  : ... (เฮ้ย..!! 0-o นั่นมันประโยคที่หมอต้องพูดนี่หว่า..โดนอายแย่งพูดหมดเลย..อึ้ง)

        น้องน้ำก็ยอมนอนลงแต่โดยดี แต่พอเธอเหลือบเห็นเข็มเท่านั้นล่ะ....ดิ้นพราดเลย ปรากฎว่าที่ไวกว่าเพื่อนครือนางฟ้าตัวน้อยของเรา..น้องอาย รีบเข้ามาจับมือน้องไม่ให้ดิ้น แถมยังพยายามกอดขาน้องอีก

        อาย : น้ำจะดิ้นทำไมล่ะ (ทำเสียงดุ) ถ้าน้ำดิ้นนะเดี๋ยวเข็มมันจะไปโดนที่อื่น น้ำจะเจ็บหลายทีนะ

        นางฟ้าตัวน้อยๆ ไม่กลัวเข็ม เเถมยังขู่น้องได้เหมือนหมอขู่เปี๊ยบเลย ต้องขอบอกว่าถอนฟันน้องน้ำได้ด้วยความร่วมมือจากพี่สาวสุดสวยของน้องน้ำเลยนะนี่ ...ขอย้ำว่าน้องเค้า 7 ขวบจริงๆนะคะ พอหมอถอนฟันเสร็จ เค้าก็กอดปลอบน้องเสียยกใหญ่เลย งานนี้ แถมลูกโป่งให้สองลูกเลยค่ะ

 

ทำฟันเด็กเล็กเฉลี่ยวันละ 3 คน เจอเด็กประเสริฐในดวงใจ

สองคนนี้เราก็ดีใจแล้วล่ะค่ะ

เวลาผู้ช่วยถือใบประวัติคนไข้เด็กเข้ามา

เราก็ขอภาวนาให้เป็นเด็กดีอย่างสองคนนี้

...

...

เอาไว้ภาคสามเราจะเล่าเด็กไม่ประเสริฐอันเป็นที่ฝังอยู่ในความทรงจำของเราบ้างนะคะ

บายค่ะ

(^=^)

 

 

                  

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

โอ้ เป็นเด็กประเสริฐจริงๆ ด้วยค่ะพี่19sep ถ้าฟูจังเป็นคุณหมอแล้วเจอคนไข้อย่างนี้ก็คงชื่นใจเช่นกันค่ะ น่ารักจริงๆ เลย

ฟูจังเองตอนช่วงปลายประถม ขึ้น มัธยมจนจบ ม.ปลายก็ไปหาคุณหมอฟันบ่อยๆ เพราะไปรักษารากฟัน ตอนแรกนี่กลัวแบบเกร็งมาก (ไม่กล้าร้องเพราะกลัวหมอดุเอา question) แต่หลังๆนี่ นอนนิ่งค่ะ บางทีหลับไปเลยก็ยังมี เหอๆๆ

แต่เวลาเจอเด็กร้องกรี๊ดๆ นี่น่าเห็นใจบรรดาคุณหมอมากเลยค่ะ ฟูจังยืนห่างๆ ยังปวดหัวแทน นับถือความอดทนของคุณหมอจริงๆค่ะ cry

ขอบคุณพี่19sep มากนะคะที่แวะเวียนไปตอบเม้นที่บลอคของฟูจังบ่อยๆ แถมเป็นคอมเม้นน่ารักทั้งนั้นเลยค่ะ ล่าสุดเรื่องรถพังก็ลากคุณพ่อมานั่งอ่านเม้นแต่ละท่านเลย ทั่นพ่องี้ยิ้มแป้นเลยค่ะ ได้กำลังใจไปด้วยเลย confused smile

#1 By ฟูจัง~* on 2007-12-08 01:30

ฮูย~~~ บทความที่เล่าเรื่องเด็กประเสริฐช่างหายากเย็น จริงๆ อ่านแล้วอึ้งเลยค่ะ

มีแบบนี้อยู่จริงๆ เหรอเนี่ย แหม .... น่าชื่นใจแท้ๆ
confused smile

#2 By Choco on 2007-12-08 15:46

อิอิ

#3 By เหมันตฤดู on 2007-12-08 16:45

น่าร้าก

#4 By TheDoctorWearsPrada on 2007-12-08 16:49

นึกถึงตัวเองตอนเด็กแล้ว...นรกส่งมาเกิดชัดๆ

อา...ก็กลัวเข็มนี่น่า

#5 By [Joey]I'm the tutor home Reborn on 2007-12-08 21:21

นั่นถือว่าเป็นของแปลกได้มั้ย?

เป็นเด็กน่ารักอะไรเยี่ยงนี้เนอะ big smile
เหอ ๆ เป็นเด็กที่ไม่กลัวหมอจริง ๆเลย ผมแค่คิดถึงตอน กรอฟัน กับรักษารากก็ไม่อยากเดินเข้าห้องไปทำแล้วหละฮะ ยิ่งนึกถึงตอนขัดหินปูน sad smile

#7 By renkung on 2007-12-09 02:59