เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาได้ฤกษ์ออกเที่ยวแม่สอดที่อยู่มานาน(ปกติไม่ว่างนี่นา..)  ทำไมก็ไม่รู้ รู้สึกว่าได้เห็นแม่สอดในมุมที่แตกต่าง ..แบบว่า "เอ๊! ตรงนี้เราก็ผ่านทุกที ไม่เห็นมีอะไรนี่นา" แต่ว่าวันนี้มันสวยมากๆเลย รู้สึกดีจริงๆ   ชิว ชิว สดชื่นมากๆ

 
รูปนี้ก็มีช่างกล้องคนดีถ่ายให้ค่ะ
เห็นยิ้มอย่างนี้อันที่จริงฝนตกอยู่ล่ะ
 
ส่วนรูปนี้ก็ท้าทายความสามารถสุดๆ

ทั้งนายแบบ นางแบบ ทั้งคนถ่ายภาพค่ะ

เรากระโดดไม่ไหวขอนั่งพักดีกว่า

 

 อีกที่ก็หัวฝายค่ะ อันซีนของแม่สอด ให้ความรู้สึกสดชื่นกับมุมมองกว้างของเมือง
ภาพนี้อันที่จริงค่อนข้างมืด เพราะว่าที่ปลายฟ้านั้นฝนตกจริงๆค่ะ ต้องปรับ shadow and highlight
น้องแบงค์ และพี่ไนซ์ เพื่อนร่วมงานของเราเอง
มีเพื่อนเที่ยวสไตล์ชิว ชิว ..น่ายินดีจริงๆ..
ปล. ชาวทันตกรรม โรงพยาบาลแม่สอดหน้าตาน่ารักม๊ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 อนึ่ง.....

              เพื่อนร่วมอุดมการณ์เที่ยวคร๊าบ... ซ้ายสุดนี่ ผู้นำเที่ยวครั้งนี้ + ตากล้องปาปาราสซี่ ด้วย พร้อมสรรพจริงๆ ...ขอบคุณครับเฮียเหมา  ต่อมาก็พี่ไนซ์ น้องชายเรา กะเราเอง แบงค์ แล้วก็น้องจิ้น น้องชายที่ตอนเด็กตัวเล็กมากๆ ปัจจุบันโตแล้ว

 

ปล. อีกนิด 

            เค้าบอกว่าวันเวลาเเห่งความสุขช่างสั้น แต่ทำไมเรารู้สึกว่าวันเวลาแห่งความสุขเราช่างยาวนานเหลือเกินก็ไม่รู้แฮะ